طالبان در زبان پشتو به‌معنای جمع طالب است که معنای شاگرد یا محصل را می‌دهد و به‌همین‌دلیل اکثر اعضای این گروه پشتون‌ها هستند که بزرگ‌ترین گروه قومی را در افغانستان تشکیل داده‌اند. تعداد واقعی اعضای این گروه تاهنوز مشخص نیست. هدف این گروه حذف نفوذ خارجی‌ها از افغانستان و هم‌چنان وضع کردن قوانین دین اسلام با تفسیری که خودشان از این دین دارند، می‌باشد.

حقایق سریع طالبان در افغانستان

منبع: سی ان ان  CNN

مترجم: ضیاء عظیمی  

در این‌جا نیم‌نگاهی داریم، به طالبان که یک گروه عملیاتی اسلامی سنی مذهب در افغانستان و پاکستان می‌باشد. رهبر منزوی آن‌ها، ملا محمدعمر، از اواسط سال ۱۹۹۰ تا هنگام مرگ‌اش در سال ۲۰۱۳ طالبان را رهبری می کرد. طالبان در زبان پشتو به‌معنای جمع طالب است که معنای شاگرد یا محصل را می‌دهد و به‌همین‌دلیل اکثر اعضای این گروه پشتون‌ها هستند که بزرگ‌ترین گروه قومی را در افغانستان تشکیل داده‌اند. تعداد واقعی اعضای این گروه تاهنوز مشخص نیست. هدف این گروه حذف نفوذ خارجی‌ها از افغانستان  و هم‌چنان وضع کردن قوانین دین اسلام با تفسیری که خودشان از این دین دارند، می‌باشد.

جدول زمانی

۱۹۷۹-۱۹۸۹: تهاجم اتحاد جماهیر شوروی و اشغال افغانستان، مقاومت محکم مبارزان افغان که جمعاً به‌نام مجاهدین شناخته می‌شدند در مقابل این کشور.

۱۹۸۹-۱۹۹۳: بعد از عقب‌نشینی اتحاد جماهیر شوروی، جنگ در میان خود مجاهدین، وضعیت را به‌سمت آشوب می‌برد.

۱۹۹۴: گروه طالبان تشکیل گردیده و اکثر شاگردان مذهبی و دینی در آن شامل اند و توسط ملا عمر رهبری می‌شود.

۱۹۹۴ ماه نوامبر: طالبان کنترول شهر قندهار را به‌دست آوردند.

۱۹۹۶ ماه سپتمبر: پایتخت افغانستان، شهر کابل، به‌دست طالبان سقوط کرد.

۲۰۰۱-۱۹۹۶: گروه طالبان قواعد سخت اسلامی را بالای مردم افغانستان وضع کردند. زنان باید چادری می‌پوشیدند و اجازه رفتن به‌مکتب و کار کردن در بیرون از خانه را نداشتند و هم‌چنان از سفر کردن به تنهایی و بدون محرم ممنوع شده بودند. تلویزیون، موسیقی و رخصتی‌های غیر اسلامی بسته گردیدند.

۱۹۹۷: طالبان فرمان نام‌گذاری افغانستان به امارت اسلامی افغانستان را صادر کردند که صرفاً توسط سه کشور پاکستان، عربستان سعودی و امارات متحده عربی به‌رسمیت شناخته شده بود.

۱۹۹۷: ملا عمر با اسامه بن لادن رهبر گروه القاعده ارتباط ایجاد کرد؛ کسی‌که بعدها پایگاه عملیاتی‌اش را نیز به قندهار برد.

۱۹۹۸ ماه آگست: طالبان شهر استراتیژیک مزار شریف را تصرف کردند و بر ۹۰ فیصد خاک افغانستان پیدا نمودند.

۲۰۰۱ هفتم ماه اکتبر: کم‌تر از یک ماه بعد از این‌که تروریستانِ منسوب به گروه القاعده مسئولیت حمله یازدهم سپتمبر را به‌عهده گرفتند، آمریکایی‌ها تهاجم نظامی‌اش را بر ضد طالبان آغاز کردند. دلیل تهاجم آن‌ها این بود که طالبان به القاعده پناهگاه امن داده بودند. امریکایی‌ها به‌افغانستان آمدند تا نگذارند که القاعده از افغانستان به‌عنوان پایگاه عملیاتی برای فعالیت‌های تروریستی شان استفاده کنند.

۲۰۰۱، هفتم ماه دسامبر: طالبان با سقوط شهر قندهار، آخرین سنگر نبرد شان را از دست دادند.

۲۰۰۶، ماه دسامبر: یکی از رهبران ارشد طالبان ملا اخترمحمد منصور عثمانی در یک حمله هوایی نیروهای ایالات متحده آمریکا کشته شد.

۲۰۰۷، یازدهم دسامبر: فرماندهان کشورهای هم پیمان گزارش دادند، که نیروهای ارتش افغانستان به‌کمک ناتو ولسوالی موسی قلعه را از کنترول طالبان بیرون کردند.

۲۰۰۸، بیست و یکم ماه اکتبر: سعود الفیصل وزیر خارجه عربستان سعودی میزبانی کشورش را مبنی بر گفت‌وگو میان مقامات افغان و طالبان در ماه سپتمبر تأیید کرد و گزارش‌ها حاکی از آن بود که هیچ موافقتی در میان طرف‌ها صورت نگرفته است.

۲۰۱۱، بیست و پنجم ماه اپریل : هزاران زندانی با حفر تونل از زندان قندهار فرار کردند و طالبان مسئولیت فرار زندانیان را به‌عهده گرفتند و تأیید کردند که ۵۴۱ تن از زندانیان آن‌ها توانستند فرار کنند. این در حالی‌است که قوای ناتو که امنیت بین المللی را رهبری می‌کرد، تعداد زندانیان فرار کرده را ۵۷۰ تن اعلام نمودند.

۲۰۱۱، دهم سپتمبر: از اثر انفجار ماین کنار جاده در ورودی یک پایگاه نظامی آیساف در سیدآباد ولایت میدان وردک دو شهروند افغانستان کشته شده و۷۷ تن از نظامیان آمریکایی مجروح شدند؛ طالبان مسئولیت این حمله را به‌عهده گرفته بودند.

۲۰۱۱، سیزدهم ماه سپتمبر: جنگ‌جویان طالب به‌سفارت آمریکا و قرارگاه نیروهای آیساف در مرکز کابل تیراندازی کردند. سه افسر پولیس و یک شهروند ملکی در این حمله کشته شد.

۲۰۱۲، بیست هفتم فبروری: طالبان مسئولیت حمله انتحاری در ورودی قرارگاه نظامی نیروهای آیساف در فرودگاه شهر جلال آباد را به‌عهده گرفتند که در نتیجه ۹ تن کشته و ۱۲ تن دیگر در انفجار زخمی شدند. طالبان می‌گفتند که این حمله انتحاری نوعی انتقام ازنیروهای ناتو به‌خاطر سوزاندن قرآن‌کریم بوده است.

۲۰۱۳، هژدهم ماه جون: یک دفتر سیاسی رسمی طالبان در دوحه پایتخت قطر باز شد و طالبان ادعا می‌کردند که آن‌ها امیدوار اند بتوانند روابط شان را با دیگر کشورها  برقرار کنند و از این رهگذر به یک راه‌حل صلح آمیز با دولت افغانستان دست یابند.

۲۰۱۳، بیست و یکم ماه سپتمبر: یک مقام رسمی پاکستانی اعلام کرد که ملا عبدالغنی برادر یکی از اعضای کلیدی گروه طالبان از زندان آزاد شده است. ملا عبدالغنی برادر در سال ۲۰۱۰ در شهر کراچی پاکستان دستگیر شده بود.

۲۰۱۴، سی و یکم ماه می: ایالات متحده آمریکا پنج زندانی سیاسی طالبان در زندان گوانتانامو را برای تبادله با آزادسازی یک فرمانده نظامی نیروهای آمریکایی به‌نام گروه‌بان باوی برگدل، به قطر انتقال دادند. باور بر این بود، که این فرمانده نظامی آمریکایی توسط طالبان، شبکه حقانی و القاعده دستگیر شده بود. زندانیان سیاسی آزاد شده به‌نام های خیرالله سید ولی خیرخواه، ملا محمد فضل، ملا نورالله نوری، عبدالحق واثق و محمدنبی عمری بودند.

۲۰۱۵، بیست و نهم ماه جولای: یک سخنگوی دولت افغانستان با پخش یک خبر، مرگ رهبر گروه طالبان ملا محمد عمر در سال ۲۰۱۳ در پاکستان را تایید کرد. اطلاعات معتبر هم این‌که، یک سخن‌گوی ریاست امنیت ملی افغانستان به تلویزیون سی ان ان می‌گوید؛ ملا عمر در سال ۲۰۱۳ در یک شفاخانه در کراچی پاکستان قبلاً مرده بود.

۲۰۱۵، بیست و هشتم ماه سپتمبر: شورشیان طالب چهارراهی اصلی و مرکز شهر قندوز را تصرف نموده و بیش از ۵۰۰ تن زندانی را آزاد کردند.

۲۰۱۵، بیست و یکم ماه دسمبر: یک مقام پولیس می گوید که طالبان کنترول کامل ولسوالی سنگین  را که یک موقعیت استراتیژیک در ولایت هلمند به حساب می آید به‌دست گرفته اند.

۲۰۱۶، بیست و یکم ماه می: رهبر طالبان ملا اختر محمد منصور در یک حمله هوایی در پاکستان کشته شد.

۲۰۱۶، بیست و پنجم ماه می: مولوی هیبت الله آخندزاده رهبر جدید طالبان می‌شود. او یک روحانی مذهبی ارشد از نسل بنیان‌گذاران طالبان است.

۲۰۱۷، بیست و پنجم جنوری: نامه‌ی سرگشاده طالبان به‌رئیس جمهور تازه انتخاب شده ایالات متحده آمریکا دونالد ترامپ منتشر می‌شود و طالبان در نامه از ترامپ می‌خواهد که نیروهای آمریکایی را از افغانستان خارج کند.

۲۰۱۷، یازدهم ماه فبروری: طالبان مسئولیت انفجار موتر بمب‌گذاری شده که باعث کشته شدن ۸ تن در لشکرگاه ولایت هلمند می‌شود را به عهده می‌گیرند.

۲۰۱۷،  بیست و یکم ماه اپریل: طالبان به یک قرارگاه نظامی در شمال افغانستان حمله کردند و بیش از ۱۰۰ تن کشته و زخمی دادند.

۲۰۱۷، بیست و پنجم ماه جولای: سی ان ان به یک ویدیوی اختصاصی دست می‌یابد که نشان می‌دهد طالبان به تسلیحات پیشرفته‌ی نظامی که از سوی دولت روسیه تأمین می‌شود دست یافته است. مسکو اما قاطعانه این مسئله را انکار می‌کند.

۲۰۱۷ سوم ماه آگست : نیروی‌های طالبان و سازمان ISIS  پاکستان به‌طور مشترک به یک قریه در شمال افغانستان حمله می کند و به گفته‌ی مقامات محلی ۵۰ تن را به‌شمول زنان و کودکان به قتل می‌رسانند.

۲۰۱۷ بیست و هفتم ماه جنوری: یک مهاجم در حال رانندگی، آمبولانس پر از مواد انفجاری را در شهر کابل انفجار می‌دهد که به گفته‌ی مسئولان افغان ۹۵ نفر کشته و بیش از ۱۹۰ تن دیگر زخم بر می‌دارند. طالبان مسئولیت این حمله را به عهده می‌گیرند.

۲۰۱۸ بیست و هشتم ماه فبروری: رئیس جمهور محمداشرف غنی می‌گوید: دولت مایل است گروه طالبان را به‌عنوان یک حزب سیاسی مشروع و بخشی از توافقنامه آتش بس بالقوه بشناسد.

۲۰۱۸ دوازدهم ماه اپریل : کم از کم ۱۴ تن به‌شمول ولسوال یک منطقه کشته  شده و حداقل ۵ تن دیگر در یک حمله‌ی طالبان در شهر جنوب شرقی افغانستان در ولایت غزنی زخمی می‌شوند.

۲۰۱۸ سی ام ماه می: مقامات نظامی آمریکا از کشته شدن چند تن از رهبران طالبان در روز ۲۴ ماه می در یک جلسه که در توپخانه صحرایی شان گرفته بودند، خبر می‌دهند.

۲۰۱۸ هفتم ماه جون: رئیس جمهور غنی در یک پیام ویدیوی اعلان می کند که نیروهای افغان به یک آتش‌بس چند روزه در ماه جون با طالبان موافقت کرده‌اند. این آتش بس مقطعی هم‌زمان با ختم ماه مبارک رمضان و ایام عید سعید فطر بوده است.

۲۰۱۸ نهم ماه جون : جنگ‌جویان طالب ۱۷ پولیس را قبل از طلوع آفتاب و سه ساعت پیش از این‌که برای شان آتش بس سه روزه را اعلان کنند، در قرارگاه شان به گلوله می‌بندند.

۲۰۱۸ پانزدهم تا هفدهم ماه جون : در جریان آتش بس سه روزه میان نیروهای امنیتی افعانستان و گروه طالبان، نیروهای امنیتی افغان و ائتلاف ناتو مورد دو حمله مرگ بار قرار می‌گیرند.  گروه تندرو دولت اسلامی یا داعش که در این آتش‌بس اشتراک نکرده بودند، مسئولیت حمله انتحاری در ولایت ننگرهار را به عهده می‌گیرند و کم از کم ۲۵ تن به شمول اعضای طالبان و شهروندان افغانستان در این حمله کشته می‌شوند و دومین حمله انتحاری در نزدیکی‌های محل اقامت والی ننگرهار صورت می‌گیرد که حداقل ۱۸ تن کشته و ۴۹ تن دیگر زخم بر می‌دارند و تا اکنون کسی مسئولیت حمله دومی را به‌عهده نگرفته است.

۲۰۱۸ دهم ماه جولای : طالبان پاکستانی یک حمله انتحاری در شهر پشاور پاکستان انجام دادند که ۲۰ تن در این حمله جان‌های‌شان را از دست دادند. این یکی از حملات عمده در پاکستان به‌عنوان کشوری بود که برای انتخابات عمومی ۲۵ جولای آمادگی می‌گرفت و در میان جان‌باخته گان کاندیدای حزب عوام ملی پاکستان هارون بیلوا نیز شامل بود.

۲۰۱۸ بیست و پنجم ماه جولای : روزنامه وال استریت ژورنال از ملاقات سیاستمداران آمریکایی با نمایندگان طالبان در قطر گزارش می‌دهد.

۲۰۱۸ دهم ماه آگست : طالبان حمله‌ای را در شهر استراتیژیک غزنی در جنوب کابل راه‌اندازی کردند و ساختمان‌های کلیدی را سقوط دادند و با نیروهای امنیتی درگیر شدند. در این حمله حداقل ۱۶ تن کشته و۴۰ تن دیگر زخمی شدند که اکثریت شان از نیروهای امنیتی دولت افغانستان بودند.

۲۰۱۸ سیزدهم ماه اکتبر : طالبان بیانیه‌ای صادر کردند که آن‌ها با فرستاده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان زلمی خلیل‌زاد در قطر روی راه‌حل در افغانستان گفت‌وگو کردند اما آمریکا در مورد درستی این موضوع چیزی نگفته بود.

۲۰۱۹ بیست و دوم ماه جنوری: مقامات می‌گویند حداقل ۱۲ تن از نیروهای امنیتی افغانستان در یک حمله‌ی انتحاری در یک قرارگاه نظامی در ولایت میدان وردک، توسط طالبان کشته و ۲۸ تن دیگر زخم برداشتند.

۲۰۱۹ سی ام ماه جنوری : در گزارشی که یک قرارگاه نظامی در کانگرس آمریکا ارائه کرد. فرمانده عمومی نیروهای آمریکایی در افغانستان اظهار داشت که مناطق تحت تسلط طالبان در سال ۲۰۱۸ در حالی زیاد شده است که دولت افغانستان کنترول‌اش را بر برخی از مناطق از دست داده است. در ماه اکتبر سال ۲۰۱۸ دولت افغانستان فقط بر ۵۳.۸ فیصد خاک افغانستان کنترول داشت. نظر به گزارشات، طالبان کنترول ۱۲.۳ فیصد دیگر را به‌دست آورده بودند. در حالی‌که ۳۳.۹ فیصد خاک افغانستان در رقابت میان طالبان و دولت قرار داشتند.

۲۰۱۹ پنجم و ششم ماه فبروری: صحبت‌ها میان رهبران طالبان و سیاست‌مداران از دولت افغانستان در مسکو جریان داشت.

۲۰۱۹ دوازدهم ماه مارچ‌: مذاکرات میان نمایندگان آمریکا و طالبان در قطر بدون نتیجه پایان یافت. زلمی خلیل‌زاد مذاکره‌ کننده اصلی آمریکایی می‌گوید در جریان مذاکرات به دو طرح پیشنهادی دست یافته‌ایم. خلیل‌زاد می گوید: دو طرف صلح افغانستان به‌زودی باهم مذاکره خواهند کرد، بدون این‌که از زمان مشخصی نام ببرد.

۲۰۱۹ هشتم ماه سپتمبر: دونالد ترامپ اعلان کرد که رهبران طالبان برای گفت‌وگوی صلح به‌آمریکا درحال سفر هستند و بعدها این ملاقات از سوی رئیس جمهور ترامپ لغو گردید و گفت‌وگوهای صلح برای همیشه متوقف شد. ترامپ در توییت خود گفته بود که طالبان با حمله شان در کابل دنبال امتیاز اند که در آن حمله ده تن به شمول یک سرباز آمریکایی کشته شده بودند.

۲۰۱۹ بیشت و هشتم ماه نوامبر : رئیس جمهور ترامپ در یک سفر ناگهانی و از قبل تعیین ناشده‌اش برای تشکری از نیروهای آمریکایی در افغانستان، از سرگیری گفت‌وگوهای صلح را اعلان کرد.

۲۰۱۹ هفتم ماه دسامبر : ایالات متحده آمریکا و طالبان دوباره گفت‌وگوهای صلح را در پایتخت قطر شهر دوحه از سر گرفتند و سهیل شاهین سخن‌گوی دفتر قطر طالبان  در توییتر خود نوشت که گفت‌وگوهای صلح میان طالبان و آمریکا  در روز شنبه از جایی شروع خواهد شد که در همان جا متوقف شده بود.

۲۰۲۰ بیست و نهم ماه فبروری: آمریکا و طالبان یک موافقت‌نامه‌ی تاریخی را امضا کردند که در آن خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان گنجانیده شده است. موافقت‌نامه برای آوردن صلح در افغانستان مرتبط بود به نمای کامل از تعهد طالبان و آمریکا در سطوح نظامی، ضد هراس افگنی و گفتگوهای بین الافغانی در مورد ختم جنگ و یک آتش بس جامع و دایمی در افغانستان.

۲۰۲۰ سی ام ماه آپریل : بر اساس اطلاعات بازرسی ویژه وزارت دفاع آمریکا در افغانستان؛ گروه طالبان در ماه پس از امضای توافق‌نامه صلح با دولت ترامپ، حملات شان را بالای افغان‌ها به‌بالاتر از حد معمول افزایش داده‌اند.

 :)